ایران‌اینترنشنال از مخاطبان خود پرسید ماهانه چقدر برای کافه رفتن هزینه می‌کنند. پاسخ‌های مخاطبان نشان می‌دهد تورم، کافه رفتن را برای بسیاری به تفریحی حذف‌شده از زندگی تبدیل کرده است؛ در مقابل، گروهی دیگر ماهانه ۵ تا ۳۰ میلیون تومان خرج می‌کنند تا برای ساعاتی «احساس زندگی» کنند.

پیام‌های شهروندان به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد کافه رفتن، برای بسیاری، دیگر تفریحی ساده و در دسترس نیست. گروهی از مخاطبان نوشته‌اند ماه‌ها یا حتی سال‌هاست پولی برای کافه‌گردی ندارند و هزینه‌های ضروری زندگی، از اجاره خانه و قبض‌ها تا درمان و خورد و خوراک، جایی برای این نوع تفریح باقی نگذاشته است.

در مقابل، برخی دیگر از شهروندان می‌گویند با وجود افزایش هزینه‌ها، همچنان برای کافه رفتن پول کنار می‌گذارند؛ نه لزوما از سر رفاه، بلکه چون در میان فشارهای روزمره، همین چند ساعت بیرون رفتن از معدود راه‌های باقی‌مانده برای احساس زندگی است.

حذف کافه از سبد زندگی

«هیچ»، «صفر تومان» و «دیگر نمی‌شود رفت» از پاسخ‌های پرتکرار شهروندان به پرسش ایران‌اینترنشنال درباره هزینه‌های ماهانه کافه رفتن است.

بسیاری از مخاطبان نوشته‌اند تورم، گرانی و افزایش هزینه‌های زندگی، کافه رفتن و دیگر تفریح‌های مشابه را از برنامه روزمره آنان حذف کرده است. به گفته آنان، وقتی درآمد خانوار صرف اجاره، قبض‌ها، درمان و خرید مواد غذایی می‌شود، هزینه‌ای برای کافه‌گردی باقی نمی‌ماند.

- کارگران معادن و کارکنان شرکت‌ها ماه‌هاست حقوق نگرفته‌اند

شهروندی نوشت مردم از خرید کالاهای اساسی و معیشتی همچون گوشت و مرغ ناتوان هستند، چه برسد به تفریح و کافه رفتن.

شهروند دیگری با اشاره به هزینه‌های سرسام‌آور خدمات درمانی و دندانپزشکی گفت برای عصب‌کشی دندان ۱۲ میلیون تومان پرداخته و در چنین شرایطی کافه رفتن جایی در زندگی‌‌اش ندارد.

یکی از مخاطبان نوشت: «پیش‌تر شاید سالی یک الی دو بار، اما در پنج سال اخیر پول اضافه‌ای برای کافه‌گردی نداشتم.»

شماری از مخاطبان ایران‌اینترنشنال حذف کافه و تفریح را مستقیما با افزایش هزینه‌های ضروری زندگی مرتبط دانسته‌اند. به گفته این مخاطبان، با افزایش روزافزون هزینه آب، برق و گاز و ناتوانی در پرداخت اجاره خانه، دیگر پولی برای کافه رفتن باقی نمی‌ماند.

مخاطبی در پیام خود نوشت: «با این وضعیت حقوق، خرج‌های واجب‌تری داریم.»

شهروند دیگری هم گفته حتی به اندازه کرایه ماشین تا رفتن به یک کافه هم پولی برایش نمی‌ماند.

یکی دیگر از مخاطبان نوشت: «حالا که پول خورد و خوراک هم به‌زور پیدا می‌شود، دلمان به این خوش بود که گاهی می‌رفتیم کافه، آن هم دیگر نمی‌شود.»

فرد دیگری هم گفته: «وقتی نان در سفره‌ها نیست، بچه‌‎های ما چندین ماه است گوشت، مرغ و میوه نخورده‌اند، وقتی پدری مدام شرمنده زن و بچه‌هاست، دیگر صحبت از کافه‌گردی یک شوخی است.»

مخاطبی نیز با اشاره به وضعیت سخت معیشتی نوشت برخی خانواده‌ها هر ماه یک وام قرض‌الحسنه پنج میلیون تومانی می‌گیرند تا فقط امرارمعاش کنند و تا پایان ماه دوام بیاورند.

- مردم جشن می‌گیرند، حکومت پلمب می‌کند؛ ممنوعیت شادی از قهوه‌پارتی تا برند پوشاک

تفریحی که هر روز محدودتر می‌شود

برای بخشی از مخاطبان، کافه‌گردی پیش‌تر نه تفریحی لوکس، بلکه بخشی از زندگی شهری و برنامه معمول روزانه بود؛ عادتی که اکنون به گفته آنان به‌شدت محدود شده یا تقریبا از میان رفته است.

یکی از شهروندان نوشت: «قبلا خیلی زیاد کافه می‌رفتم و بزرگ‌ترین تفریح‌ام رستوران و کافه‌گردی بود، اما الان خیلی کمتر شده است.»

شهروندی هم گفت حتی سالی دو بار هم به کافه نمی‌رود و فرد دیگری تعداد دفعات کافه رفتن خود را به یکی دوبار در سال کاهش داده است.

یکی از مخاطبان هم نوشت: «از صبح تا عصر سر کار هستم و عصر خسته به خانه برمی‌گردم، ترجیح می‌دهم همان خوراکی‌ها را در خانه تهیه کنم.»

به گفته او، مردم این روزها زندگی نمی‌کنند.

شهروندی هم گفت هزینه یک‌بار شام در یک کافه بین ۲ تا ۳ میلیون تومان هزینه دارد و مردم حتی قادر به پرداخت همین رقم هم نیستند.

یکی از مخاطبان نوشت: «وقتی صبحانه دو نفره بین ۳ الی ۴ میلیون تومان هزینه دارد، دیگر نمی‌شود رفت.»

این روایت‌ها نشان می‌دهد کافه رفتن، برای بخشی از شهروندان، از یک عادت روزمره یا تفریح معمولی به هزینه‌ای قابل حذف تبدیل شده است؛ هزینه‌ای که در رقابت با اجاره خانه، درمان، قبض‌ها و خوراک، معمولا از سبد زندگی کنار گذاشته می‌شود.

یک سفارش ساده چندصد هزار تومان آب می‌خورد

بررسی قیمت شماری از کافه‌ها در اسنپ‌فود نشان می‌دهد هزینه یک‌بار کافه رفتن، حتی با سفارش‌های ساده، می‌تواند به چند صد هزار تومان برسد.

قیمت یک فنجان آمریکانو در نمونه‌های بررسی‌شده از حدود ۱۱۰ هزار تومان آغاز می‌شود و در برخی کافه‌ها به حدود ۳۸۰ هزار تومان می‌رسد.

برای یک فنجان اسپرسو نیز قیمت‌هایی بیش از ۳۰۰ هزار تومان به چشم می‌خورد.

در بخش صبحانه نیز قیمت یک وعده ساده برای یک نفر در برخی کافه‌ها از حدود ۲۰۰ هزار تومان آغاز می‌شود و برای گزینه‌هایی مانند املت یا پنیر و سبزی به بیش از ۴۰۰ هزار تومان می‌رسد.

اگرچه این قیمت‌ها بسته به شهر و منطقه می‌تواند متفاوت باشد، اما آنچه مشخص است، چند نوبت کافه رفتن در هفته می‌تواند هزینه‌ای چند میلیون تومانی در ماه به همراه داشته باشد.

- افزایش انتقادها از روند پلمب کافه‌رستوران‌ها در ایران

کافه؛ راهی برای فاصله گرفتن از فشارهای زندگی

در کنار شهروندانی که کافه رفتن را به‌طور کامل یا تقریبا کامل حذف کرده‌اند، گروهی دیگر از مخاطبان گفته‌اند همچنان برای کافه‌گردی هزینه می‌کنند. برای این گروه، کافه رفتن نه فقط خرید قهوه یا صبحانه، بلکه فرصتی کوتاه برای فاصله گرفتن از فشارهای روزمره و حفظ حداقلی از زندگی اجتماعی است.

بر اساس مبالغ اعلام‌شده در پیام‌های مخاطبان، هزینه ماهانه کافه‌گردی این افراد عمدتا در محدوده پنج تا ۱۰ میلیون تومان قرار دارد و در برخی موارد از این رقم نیز فراتر می‌رود.

مخاطبی که هر روز از کافه قهوه خریداری می‌کند، نوشت: «هر روز از کافه یک شات قهوه می‌خرم و یک آب معدنی کوچک، شاید هم یک ویتامین سی. حساب کردم در ماه چیزی حدود ۵ میلیون تومان می‌شود.»

شهروندانی هم هزینه کافه‌گردی‌شان را رقمی بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون و حتی ۳۰ میلیون در ماه برآورد کرده‌اند.

مخاطبی گفته دست‌کم ۲۰ بار در ماه به کافه می‌رود.

شهروندی هم یادآور شد: «با این شرایط تورم، یک جوان ماهانه در کم خرج‌ترین وضعیت ۱۵ تا ۳۰ میلیون تومان هزینه دارد و در گران‌ترین حالت بین ۴۰ تا ۷۰ میلیون تومان، خواه آن را صرف کافه‌گردی کند یا خرید هر وسیله ضروری.»

این بخش از پیام‌ها تصویری متفاوت، اما مرتبط با همان بحران معیشت ارائه می‌دهد: کافه رفتن برای برخی شهروندان هنوز حذف نشده، اما به هزینه‌ای سنگین تبدیل شده است؛ هزینه‌ای که آنان برای حفظ لحظه‌هایی از زندگی عادی، با وجود فشارهای اقتصادی، همچنان پرداخت می‌کنند.

کافه‌دارها زیر فشار بدهی، رکود و پلمب

در سوی دیگر این روایت‌ها، صاحبان کافه‌ها نیز از مشکلات اقتصادی، بدهی و از دست رفتن کسب‌وکار خود می‌گویند. کاهش قدرت خرید شهروندان، افزایش هزینه‌های اداره کافه و رکود بازار، بخشی از فشارهایی است که فعالان این حوزه با آن روبه‌رو هستند.

در کنار فشارهای اقتصادی، پلمب کافه‌ها به دلیل رعایت نکردن حجاب اجباری نیز به یکی دیگر از نگرانی‌های کافه‌داران تبدیل شده است.

- بحران بیکاری در ایران؛ از اخراج تا بازار کساد مشاغل وابسته به اینترنت

یکی از مخاطبان ایران‌اینترنشنال از خوزستان نوشت: «دو ماه است به خاطر بدهی بیکارم، کافه‌ام را از دست دادم، اقساط بانکی‌ام عقب افتاده و هیچ کاری هم نمی‌توانم بکنم.»

مخاطب دیگری با اشاره به پلمب شماری از کافه‌ها در قزوین به دلیل حجاب اجباری نوشت: «کافه‌ها دارند یکی‌یکی پلمب می‌شوند؛ تا آخوند هست، وضع همین است.»

در مجموع، پیام‌های شهروندان تصویری دوگانه از کافه‌گردی در ایران امروز ارائه می‌دهد: برای بسیاری، تفریحی حذف‌شده زیر فشار معیشت؛ و برای گروهی دیگر، هزینه‌ای سنگین اما ضروری برای حفظ حداقلی از زندگی اجتماعی. در همین حال، صاحبان کافه‌ها نیز میان کاهش توان خرید مردم، بدهی، رکود و فشارهای حکومتی گرفتار مانده‌اند.