صنعت نفت کویت پس از شش ماه جنگ آمریکا و جمهوری اسلامی تا حد زیادی فلج شده و کاهش شدید صادرات، این کشور را با بزرگ‌ترین بحران اقتصادی خود از زمان حمله عراق در سال ۱۹۹۰ روبه‌رو کرده است.

مقام‌ها و کارشناسان هشدار می‌دهند دسترسی آزاد به تنگه هرمز برای کویت جایگزینی ندارد و ادامه جنگ می‌تواند آسیب‌های اقتصادی آن را عمیق‌تر کند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، بیش از ۹۰ درصد درآمد دولت کویت و تقریبا تمام درآمد صادراتی این کشور به فروش نفت خام وابسته است. کویت حدود شش درصد ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد، اما برخلاف عربستان سعودی و امارات متحده عربی، خط لوله‌ای برای دور‌زدن تنگه هرمز ندارد و ناچار است نفت خود را از این آبراه به بازارهای جهانی برساند.

شیخ نواف سعود الصباح، مدیرعامل شرکت نفت کویت، در مصاحبه با خبرگزاری فرانسه شرایط کنونی را «سخت‌ترین و بزرگ‌ترین بحران» بخش نفت این کشور از زمان حمله عراق در سال ۱۹۹۰ توصیف کرد. نیروهای عراقی هنگام عقب‌نشینی از کویت صدها چاه نفت را به آتش کشیدند و مخازن ذخیره و پالایشگاه‌ها را تخریب کردند.

کویت در جنگ کنونی با ویرانی‌هایی در ابعاد سال ۱۹۹۰ مواجه نشده، اما تاسیسات آب‌شیرین‌کن، مراکز انرژی و زیرساخت‌های نفتی آن بارها هدف حملات حکومت ایران قرار گرفته‌اند. پایگاه‌های نظامی آمریکا در این کشور نیز هدف حملات موشکی بوده‌اند و مقر شرکت نفت کویت در ماه آوریل با پهپاد هدف قرار گرفت.

- واشینگتن‌پست: ترامپ باید از توافق با ایران صرف‌نظر کند و سیاست مهار را در پیش بگیرد

شرکت دولتی نفت کویت چند روز پس از آغاز جنگ وضعیت «فوق‌العاده» اعلام کرد؛ اقدامی حقوقی که به‌دلیل شرایط پیش‌بینی‌ناپذیری مانند جنگ، از شرکت‌ها در برابر پیامدهای ناتوانی در اجرای تعهدات قراردادی محافظت می‌کند. این وضعیت در ماه ژوئن لغو شد.

کویت پیش از جنگ روزانه اندکی بیش از دو میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه نفت تولید می‌کرد و قصد داشت ظرفیت تولید خود را تا سال ۲۰۴۰ به چهار میلیون بشکه در روز برساند. مدیرعامل شرکت نفت کویت میزان کنونی تحویل نفت را اعلام نکرد، اما گفت پس از بازگشایی تنگه و برقراری رفت‌وآمد آزاد، تولید می‌تواند به‌سرعت به سطح پیش از جنگ و حتی بالاتر از آن بازگردد.

داده‌های اولیه رسمی نشان می‌دهد اقتصاد کویت در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴.۶ درصد کوچک شده و تولید ناخالص داخلی بخش نفت آن ۱۲.۵ درصد کاهش یافته است. از آنجا که این آمار تنها ماه نخست جنگ را پوشش می‌دهد، احتمال می‌رود خسارت واقعی بیشتر باشد.

جنگ بر شیوه حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی کویت نیز اثر گذاشته است. چراغ‌های بیشتر نیروگاه‌ها، تاسیسات آب و مراکز مهم انرژی در شب خاموش می‌شوند و اطراف مخازن نگهداری نفت خام داربست‌هایی نصب شده است تا از آنها در برابر حملات احتمالی محافظت شود.

- آمریکا هم‌زمان با کاهش عرضه جهانی نفت، از محاصره نامحدود ایران سخن گفت

شرکت نفت کویت می‌گوید برای مقابله با بحران برنامه‌های اضطراری را اجرا کرده و ذخیره‌سازی نفت در خارج از منطقه، بخشی از فشار ناشی از اختلال در تنگه هرمز را کاهش داده است. با این حال، کارشناسان تاکید می‌کنند چنین اقداماتی نمی‌تواند جایگزین یک مسیر امن و پایدار برای صادرات نفت شود.

آمنه بکر، رییس بخش تحلیل خاورمیانه در موسسه کپلر، وابستگی کویت به تنگه هرمز را یک «آسیب‌پذیری راهبردی» دانست. به گفته او، این کشور منابع مالی لازم برای تحمل یک شوک جدی اما موقت را دارد و تولید نفت آن احتمالا ظرف دو تا سه ماه می‌تواند به سطح پیش از جنگ بازگردد؛ با این حال، طولانی‌شدن جنگ اقتصاد کویت را بیش از پیش در معرض خطر نداشتن مسیر امن صادراتی قرار خواهد داد.

الصباح نیز هشدار داد که جریان آزاد نفت و گاز و کشتیرانی بدون محدودیت در تنگه هرمز «هیچ جایگزینی» ندارد. به گفته او، ادامه اختلال در عبور هیدروکربن‌ها از این آبراه می‌تواند جهان را خیلی زود با بحران انرژی دیگری روبه‌رو کند.