روزنامه لوموند گزارش داد که کشورهای اطراف خلیج فارس برای رهایی از وابستگی به تنگه هرمز، به دنبال مسیرهای جدیدی برای صادرات نفت هستند.
بر اساس این گزارش، طرحهای احداث و توسعه خطوط لوله در منطقه در حال شکلگیری است تا کشورهای تولیدکننده نفت، پس از شش ماه تنش شدید میان تهران و واشینگتن، بتوانند نفت خود را از مسیرهای جایگزین صادر کنند.
شش ماه پیش، صادرات هیدروکربن از خلیج فارس از قواعدی ساده پیروی میکرد؛ استفاده از کوتاهترین مسیر، یعنی تنگه هرمز، برای رساندن سریع نفت به آسیا. منطقهای که بیشترین تقاضای انرژی جهان را دارد. اما جنگ در ایران که آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند آغاز کردند، این اولویتها را تغییر داد و با مختل کردن این گذرگاه باریک دریایی، معادلات پیشین را بر هم زد.
اکنون برای کشورهای نفتخیز منطقه، اولویت فوری، متنوع کردن مسیرهای صادرات نفت خام یا همان «طلای سیاه» است. آنها امیدوارند با این اقدام، خود را از آنچه فشار تهران از طریق این گذرگاه راهبردی میدانند، رها کنند؛ گذرگاهی که پیش از آغاز درگیریها، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از آن عبور میکرد.
در جستوجوی مسیرهای جایگزین، بحثهای نظری و رقابتهای پشت پرده جای خود را به اقدام عملی داده است و طرحهای دوران پس از تنگه هرمز به تدریج شکل میگیرند.
این روند بهویژه در امارات متحده عربی مشهود است؛ کشوری که هماکنون نیز با خط لوله نفت خام ابوظبی، مسیر جایگزینی برای تنگه هرمز در اختیار دارد. عملیات توسعه این خط لوله که نزدیک به ۴۰۰ کیلومتر طول دارد و میدانهای نفتی حبشان در شمالغرب امارات را به بندر فجیره در ساحل دریای عمان متصل میکند، با سرعت در حال پیشرفت است.
هدف این پروژه، دو برابر کردن ظرفیت فعلی خط لوله و رساندن آن به حدود ۳.۶ میلیون بشکه در روز است؛ ظرفیتی که تقریبا معادل کل تولید نفت امارات متحده عربی خواهد بود.