یک منبع آگاه به ایراناینترنشنال گفت زندانیان بندهای مختلف زندان تهران بزرگ (فشافویه)، از جمله بندهای زندانیان سیاسی، با برخوردهای خشونتآمیز مرتضی حسینی، رییس بازرسی این زندان، مواجهاند و اعتراض آنان تاکنون بیپاسخ مانده است.
به گفته منابع مطلع، حسینی با همراهی شماری از «وکیلبندها» ــ زندانیانی که با نظر مسئولان زندان برای نمایندگی بندها انتخاب میشوند ــ وارد بندها میشود، وسایل زندانیان را بازرسی و ضبط میکند و در مواردی، زندانیانی را که به این اقدامات اعتراض میکنند، مورد ضربوجرح قرار میدهد.
این منابع گفتند چنین برخوردهایی در بندهای زندانیان سیاسی نیز گزارش شده و شماری از زندانیان در جریان بازرسیها مورد ضربوجرح و توهین قرار گرفتهاند.
منابع ایراناینترنشنال همچنین گفتندرییس بازرسی زندان با همکاری برخی وکیلبندهایی که با دخالت او منصوب میشوند، در توزیع مواد مخدر در بندها نقش دارد.
ازدحام و کمبود امکانات اولیه
زندان تهران بزرگ که در پی بازداشتهای گسترده پس از کشتار دیماه ۱۴۰۴ با افزایش شمار زندانیان روبهرو شده، علاوه بر کمبود فضا، با مشکلات جدی در بهداشت، درمان، تهویه و سهمیه غذا مواجه است.
ایراناینترنشنال ۱۹ شهریور به نقل از یک منبع مطلع گزارش داد شماری از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه در اندرزگاه چهار تیپ شش زندان تهران بزرگ، از سوی گروهی از زندانیان جرایم عمومی تهدید، تحقیر و ضربوشتم میشوند.
به گفته این منبع، حسینیه اندرزگاه چهار به محلی برای آزار و کتک زدن معترضان بازداشتی تبدیل شده است. همین منبع از توزیع مواد مخدر در این بخش از زندان خبر داده و گفته بود مسئولان زندان از آن آگاهاند.
پیشتر نیز جمعی از زندانیان سیاسی زندان تهران بزرگ در بیانیهای در پنجم اردیبهشت، از شکنجه، ضربوشتم و محرومیت درمانی زندانیان، از جمله بازداشتشدگان دیماه، خبر داده و به نگهداری زندانیان سیاسی در کنار زندانیان جرایم عمومی اعتراض کرده بودند.
شبکه حقوق بشر کردستان هم حدود پنج ماه پیش اعلام کرد صدها نفر از بازداشتشدگان دیماه و افرادی که پس از آغاز جنگ بازداشت شدند، در سه سالن اندرزگاه چهار تیپ شش این زندان نگهداری میشوند و شماری از مجروحان از درمان محروماند.
گزارشها درباره وضعیت این زندان به پیش از دیماه نیز بازمیگردد. پس از حمله اسرائیل به زندان اوین در تیر ۱۴۰۴ و انتقال زندانیان سیاسی به تهران بزرگ، زندانیان از ازدحام شدید، شوری آب آشامیدنی، گرمای طاقتفرسا، کمبود دارو و وضعیت نامناسب بهداشت و تهویه خبر دادند و برخی تیپ دو این زندان را «جهنم مطلق» توصیف کردند.
در مهر ۱۴۰۴ نیز شماری از زندانیان مالی گفتند شمار زندانیان از ظرفیت مجاز فراتر رفته و برخی ناچارند در کف اتاقها، راهروها و نمازخانهها بخوابند؛ آنان افزوده بودند مقامات فقط از سالنهای ویآیپی زندان بازدید میکنند.