گاردین روز شنبه گزارش داد که پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا ممکن است روابط جیانی اینفانتینو، رییس فیفا با دونالد ترامپ را زیر ذره‌بین کنگره ببرد. جیمی راسکین، نماینده دموکرات، پیش‌تر خواستار بررسی اتهام‌های فساد و روابط مالی فیفا با نزدیکان ترامپ شده بود.

این هفته این احساس شکل گرفت که روابط جیانی اینفانتینو با دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا شاید یک گام دیگر به بررسی دقیق‌تر، شفافیت و پیامدهای احتمالی نزدیک شده باشد.

جیمی راسکین پیش‌‌تر در نامه‌ای به اینفانتینو از آنچه «راهبرد رشوه‌دهی آشکار» فیفا برای جلب رضایت دونالد ترامپ خوانده، انتقاد کرده است. این اتهام‌ها اثبات نشده‌اند و کاخ سفید پیش‌تر ادعاهای مشابه را سیاسی دانسته است.

نویسنده گاردین در این مقاله با کلمات و جملات تندی رابطه رییس فیفا با رییس جمهوری آمریکا را توصیف کرده است و درباره حضور اینفانتینو در دیدار با ترامپ در کاخ سفید، می‌نویسد؛

تماشای رفتارهای اینفانتینو در برابر رییس‌جمهوری آمریکا یکی از زننده‌ترین نمایش‌های سال‌های اخیر در حاشیه ورزش بوده است. این چه نوع رابطه‌ای بود؟ تاریخ آن نمایش تملق‌گویی در برابر قدرت را چگونه به یاد خواهد آورد؟

رییس فیفا که ظاهرا باید فردی غیرسیاسی باشد، پشت میزی با روکش چوب گردو نشسته بود و هنگام مطرح شدن تازه‌ترین سیاست مهاجرتی، با حالتی جدی سر تکان می‌داد. وقتی صحبت‌های بی‌ربطی درباره رمزارزها به میان می‌آمد، لبخند می‌زد.

او در جریان این نمایش به شخصیتی هرچه نامتعارف‌تر تبدیل می‌شد؛ گویی عصاره فریبکاری انسانی را گرفته، به خمیری نرم تبدیل کرده، داخل کت‌وشلواری آبی‌رنگ تزریق کرده و به آن یاد داده‌اند راه برود و جمله‌ای شبیه این بگوید: «توپ جادویی من، جهان طلایی صلح را متحد می‌کند.»

در آن زمان، این صحنه‌ها مانند آژیر هشدار به نظر می‌رسید؛ طنزی زنده درباره مفهوم قدرت اجرایی بدون پاسخگویی.

آیا اکنون چنین رفتاری مجاز شده است؟ آیا اینفانتینو تجسم انسانی این واقعیت است که اگر طوری رفتار کنید که گویی فراتر از قوانین قرار دارید، نیمی از راه رسیدن به چنین موقعیتی را پیموده‌اید؟

شاید هم نه.

از روز چهارشنبه، برای نخستین بار این احساس به وجود آمده است که نمایش علنی رابطه این دو نفر ممکن است پیامدهایی ویرانگر برای خودشان داشته باشد.

ترامپ ممکن است در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری‌اش با قدرتی کاهش‌یافته روبه‌رو شود. اما آنچه می‌توان «سندرم قرار گرفتن در معرض هسته راکتور ترامپ» نامید، همچنان برقرار است.

اصل ماجرا این است: بله، ترامپ به شما گرما، نور و درخششی مرگبار می‌دهد، اما هم‌زمان صورتتان را نیز ذوب می‌کند.

شاید این فرایند اکنون سرانجام به سراغ دومین رییس منتخب جنجال‌برانگیز جهان نیز آمده باشد.

نامزدی کوزو تاشیما

خبر اصلی مربوط به فیفا در این هفته، اعلام نامزدی کوزو تاشیما، عضو شورای فیفا، برای انتخابات ریاست این نهاد در ماه مارس بود. دست‌کم اکنون گزینه دیگری هم برای رای دادن وجود دارد.

اما در عرصه‌ای گسترده‌تر، و احتمالا با اهمیتی بیشتر برای ساختار قدرت اینفانتینو، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا با پیروزی گسترده دموکرات‌ها در مجلس سنا و مجلس نمایندگان همراه شد.

فوتبال، مثل همیشه، تنها بخش بسیار کوچکی از فهرست کارهایی است که باید انجام شود.

در حال حاضر، این نتایج بیش از هر چیز بیانگر مخالفت با وضع موجود است. هنوز روشن نیست در مرحله بعد چه اتفاقی خواهد افتاد.

اما صحبت‌هایی درباره پاکسازی ساختار قدرت مطرح شده است.

مسایل قضایی داخلی اکنون کاملا در اختیار مخالفان ترامپ قرار گرفته است. برخی دموکرات‌ها هشدار داده‌اند که افراد مرتبط باید «وکیل بگیرند» و از ضرورت اصلاح افراطی‌ترین نمونه‌های فرصت‌طلبی در دو سال گذشته سخن گفته‌اند.

اینفانتینو در تلاش برای تضمین آینده

در همین حال، اینفانتینو همچنان در تلاش است آینده خود را تضمین کند، در حالی که مجموعه‌ای از افشاگری‌ها مانند ابری از پشه‌ها پیرامون او پرسه می‌زنند و آزارش می‌دهند.

از استفاده از منابع فیفا برای فعالیت انتخاباتی گرفته تا گزارش‌هایی درباره مطرح شدن موضوع ویزای خدمتکار او در سطح دولت.

اما چیزی که واقعا ممکن است به اینفانتینو آسیب برساند، نیرویی خارج از کنترل اوست.

اینجاست که جیمی راسکین وارد صحنه می‌شود؛ نماینده حوزه هشتم ایالت مریلند که بسیاری پیش‌بینی می‌کنند رییس جدید کمیته قضایی مجلس نمایندگان شود.

راسکین از منتقدان سرسخت آن چیزی است که «فساد» در بخش‌هایی از ساختار حکومت ترامپ می‌نامد.

- احضار اینفانتینو به مجلس نمایندگان آمریکا به دلیل رابطه با ترامپ

- کریستیانو رونالدو به دلیل ترک اردوی پرتغال ۳۰ روز محروم و ۲۵۵ یورو جریمه شد

- آیا جام جهانی به زودی، به آمریکا برمی‌گردد؟ بله، احتمالا، ترامپ و اینفانتینو هم می‌خواهند!

و فیفا نیز در میان موضوعات مورد توجه او قرار دارد. نامه راسکین به اینفانتینو به تاریخ ۲۶ ژوییه، ارزش دوباره خواندن دارد؛

او ابتدا به پرونده کلاهبرداری الکترونیکی و پولشویی علیه شرکت فول پلی گروپ اشاره می‌کند؛ پرونده‌ای که بخشی از کیفرخواست‌های سال ۲۰۱۵ علیه ساختار قدرت دوران سپ بلاتر بود و دولت ترامپ آن را به این دلیل که «در اولویت قرار ندارد»، کنار گذاشت.

«راهبرد رشوه‌دهی آشکار»

راسکین در نامه خود از «کارزار گستاخانه فیفا برای جلب رضایت دونالد ترامپ از زمان انتخاب دوباره او» سخن می‌گوید.

او همچنین به «جایزه صلح فیفا که به شکلی مضحک ساختگی است» و اجاره فضای اداری در برج ترامپ با نرخی که از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر نیست، اشاره می‌کند.

راسکین این اقدامات و موارد دیگر را بخشی از «راهبرد رشوه‌دهی آشکار» توصیف کرده است.

در نامه او همچنین نمونه‌هایی از قیمت‌گذاری بیش از حد و «شیوه‌های فروش متقلبانه» مطرح شده است؛ موضوعاتی که می‌توانند زمینه افشای مکاتبات فیفا با سازمان ترامپ و آغاز یک تحقیق کامل در کنگره را فراهم کنند.

در زمان انتشار نامه، این تهدیدها بیشتر قدرت‌نمایی سیاسی به نظر می‌رسیدند. اما دیگر چنین نیست.

این نامه همچنین پیش از مطرح شدن طرح مرتبط با جاشوا کوشنر برای فروش بخشی از حقوق تجاری جام جهانی به شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی ارسال شده بود.

«کلاهبرداری غارتگرانه‌»

راسکین این طرح را «کلاهبرداری غارتگرانه‌ای با ابعادی عظیم» توصیف کرده است.

او به گاردین گفت: «اکنون می‌بینیم تمام این رشوه‌ها، پرداخت‌های پنهانی و قراردادهای ویژه به کجا منتهی شده‌اند.»

این همان سیاستمدار دموکراتی است که اکنون ممکن است اختیار قانونی احضار افراد برای ادای شهادت و مطالبه اسناد از فیفا، جی‌پی مورگان، بانک دخیل در فرایند فروش، و نهادهای مرتبط با خانواده کوشنر را به دست آورد.

کاخ سفید ترامپ پیش‌تر چنین اتهام‌هایی را دارای انگیزه سیاسی دانسته و رد کرده است.

فیفا نیز ترجیح داده سرش را پایین نگه دارد و سکوت کند.

چه کسی می‌داند؟ شاید حتی سروصدا، فشار و پیامدهای احتمالی این ماجرا برای تاثیر گذاشتن بر برخی افرادی که قرار است سال آینده در رباط رای بدهند، کافی باشد.

اینفانتینو علیه خودش

عملکرد اینفانتینو در سال‌های گذشته از جمله تبلیغ خودش به‌عنوان یک برند جهانی تک‌نفره، رفتار شبیه اعضای دربار سلطنتی، گرفتن عکس سلفی کنار تابوت پله و مدیریت ریزبه‌ریز فرایند رای‌گیری برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴، همگی تنش‌های داخلی خاص خود را ایجاد کرده‌اند.

چرخ‌های عدالت گاهی به شکلی ناامیدکننده کند و گرفتار موانع هستند و به‌سختی حرکت می‌کنند.

اما این بار انگیزه‌ها و توجه عمومی به اندازه‌ای جدی به نظر می‌رسند که بتوانند به روند ماجرا نیرو بدهند. دست‌کم اکنون توپ به حرکت درآمده است.

و در مرکز ماجرا، طنزی تلخ وجود دارد: اینفانتینو خودش را به بازیگری در این صحنه تبدیل کرد، جهان را به تماشا فراخواند و داوطلبانه خود را به آغوش آن رابطه آدم‌خوارانه انداخت.