افزایش شدید هزینه‌های زندگی در ایران بسیاری از شهروندان را از تعمیر وسایل خراب بازداشته و آنان را ناچار کرده است این لوازم را کنار بگذارند یا تعمیرشان را تا زمانی نامعلوم به تعویق بیندازند.

روزنامه شرق یک‌شنبه ۲۵ مرداد در گزارشی با عنوان «فقر تعمیراتی؛ زندگی با وسایل خراب» نوشت گرانی‌ها باعث شده است بسیاری از ایرانیان وسایل خانه و لوازم زندگی خراب خود را کنار بگذارند، زیرا نه توان پرداخت هزینه تعمیر آن‌ها را دارند و نه از عهده خرید نمونه نو برمی‌آیند.

بر اساس این گزارش، با تداوم روند صعودی قیمت‌ها مشخص نیست شهروندان چه زمانی بودجه لازم برای تعمیر یا جایگزینی این وسایل را پیدا خواهند کرد.

غزل، کارمند بانک، پس از خراب شدن کولر خودروی خود به تعمیرگاه مراجعه کرد.

او در این رابطه گفت: «با خودم فکر کردم احتمالا باید پنج میلیونی پیاده شوم، اما وقتی مکانیک گفت فقط برای قطعه خراب‌شده باید ۱۲ میلیون تومان بپردازم، انگار یک ظرف آب سرد روی سرم ریختند. فهمیدم پنج میلیون هم باید برای هزینه کار خودش بدهم.»

او شنیدن این رقم را شوکه‌کننده خواند و افزود پس از چند لحظه مکث، تعمیرگاه را ترک کرده است.

به گفته غزل، پرداخت این هزینه باعث می‌شد تا پایان ماه پولی برایش باقی نماند، در حالی که اجاره خانه، اقساط و مخارج دیگر مانند هزینه کلاس فرزندش در اولویت قرار دارند.

این شهروند افزود خودرو را در پارکینگ گذاشته و تصمیم گرفته است تا خنک‌تر شدن هوا از وسایل حمل‌ونقل عمومی استفاده کند: «واقعا منطق اینکه نزدیک به ۲۰ میلیون تومان بدهم برای اینکه فقط کولر ماشینم را تعمیر کنم، برایم قابل درک نیست. تا چند سال پیش با این عدد می‌توانستیم یک ماشین بخریم.»

در ماه‌های اخیر، ادامه سیاست‌های تنش‌آفرین جمهوری اسلامی در منطقه، تشدید تحریم‌ها و افت چشمگیر ارزش پول ملی، بحران اقتصادی ایران را عمیق‌تر کرده است.

افزایش شدید تورم و کاهش قدرت خرید فشار بی‌سابقه‌ای بر معیشت مردم وارد آورده و تامین کالاهای اساسی را برای بخش گسترده‌ای از جامعه دشوار کرده است.

- اقتصاد ایران در مسیر ابرتورم؛ از رکورد نقدینگی تا معوقات مزدی کارگران

گرانی تعمیرات و کنار گذاشتن وسایل زندگی

مسعود، یکی دیگر از شهروندان، در مصاحبه با روزنامه شرق گفت اتوی خانه‌اش چند ماه پیش خراب شد.

او ابتدا قصد داشت آن را تعمیر کند، اما پس از پرس‌وجو درباره هزینه‌ها متوجه شد با پرداخت مبلغی بیشتر می‌تواند اتوی جدیدی، هرچند با کیفیتی پایین‌تر، بخرد.

با این حال، مشکلات اقتصادی موجب شد هم تعمیر اتوی قدیمی و هم خرید نمونه جدید را به آینده موکول کند.

مسعود با گلایه از افزایش مداوم قیمت‌ها در کشور افزود: «هفته گذشته لباسی را به خیاطی بردم تا زیپش را درست کنند. شما باورت می‌شود که خیاطی ۸۵۰ هزار تومان قیمت به من داد؟ به خودش هم گفتم من با این قیمت بهتر است یک شلوار نو بخرم. هرچند در حقیقت همین کار را هم نمی‌توانم بکنم.»

جهش قیمت قطعات و خدمات سبب شده است گاهی خرید کالای نو ظاهرا از تعمیر وسیله قدیمی به‌صرفه‌تر باشد. روزنامه شرق از این وضعیت با عنوان «گذار از تعمیر به تعویض» یاد کرد و نوشت این تغییر نه نتیجه رشد مصرف‌گرایی، بلکه حاصل گرانی فزاینده است.

این رسانه در عین حال تاکید کرد بسیاری از شهروندان قادر به خرید کالای نو نیستند و در شرایط کنونی، ناتوانی در پرداخت هزینه تعمیر، به محرومیت کامل خانوارها از برخی وسایل ضروری زندگی می‌انجامد.

پایگاه خبری بلومبرگ ۲۳ مرداد به نقل از اقتصاددانان هشدار داد تداوم جنگ می‌تواند ایران را به یکی از وخیم‌ترین بحران‌های اقتصادی تاریخ خود بکشاند.

بر اساس این گزارش، تبلیغ خرید اعتباری بدون بهره و طرح‌های «اکنون بخر، بعدا پرداخت کن» اکنون در ویترین بسیاری از فروشگاه‌های تهران به چشم می‌خورد.

بلومبرگ افزود خرید اقساطی که پیش‌تر عمدتا به کالاهایی مانند مبلمان و لوازم آشپزخانه محدود بود، از آغاز جنگ به کالاهای ضروری گسترش یافته و اکنون حتی مواد غذایی را دربر می‌گیرد.

View on Instagram

فقر تعمیراتی و گسترش محرومیت در خانواده‌ها

علی‌اصغر سعیدی، جامعه‌شناس اقتصادی، در مصاحبه با شرق گفت در وضعیت «فقر تعمیراتی»، برخی خانوارها نه توان خرید کالای نو را دارند و نه می‌توانند هزینه تعمیر و نگهداری وسایل موجود را بپردازند.

به گفته او، در چنین شرایطی وسایل معیوب برای مدت طولانی بلااستفاده می‌مانند، با وجود نقص فنی و خطرهای احتمالی همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرند یا با تعمیرات موقت و کم‌کیفیت به چرخه مصرف بازمی‌گردند.

این جامعه‌شناس ادامه داد: «اگر درآمد خانوار برای نیازهای فوری‌تری مانند خوراک، مسکن، دارو و آموزش کافی نباشد، تعمیر حتی زمانی که از نظر بلندمدت به‌صرفه است، به تعویق می‌افتد. وقتی هزینه‌ها بالا می‌روند، نسبت هزینه‌های خوراکی به غیرخوراکی افزایش پیدا می‌کند.»

شرق نوشت فقر تعمیراتی پیامدهایی فراتر از کنار گذاشتن یک وسیله دارد و می‌تواند به افزایش کار خانگی، دشوارتر شدن رفت‌وآمد و محرومیت از آموزش یا خدمات دیجیتال منجر شود.

بر اساس این گزارش، خراب شدن وسایلی مانند ماشین لباس‌شویی، جاروبرقی و تجهیزات پخت‌وپز در بسیاری از خانواده‌ها حجم «کار بدون مزد زنان» را افزایش می‌دهد و به این ترتیب، فقر تعمیراتی ابعادی جنسیتی پیدا می‌کند.