شماری از زنان در پاسخ به پرسش ایران‌اینترنشنال، گفتند حذف حجاب اجباری، ‌تغییرات متعددی در زندگی آنان ایجاد کرده است؛ مانند تغییر عرف و سخت‌گیری برخی خانواده‌ها، کاهش هزینه پوشاک تحمیلی، تحمل آسان‌تر گرمای تابستان، کاهش اضطراب و احساس آزادی بیشتر در انتخاب پوشش.

شماری از پاسخ‌دهندگان، از احساس راحتی، اعتمادبه‌نفس و رهایی از «احساس خفگی» زیر مانتو و شال گفتند و برخی نیز تغییر ظاهر خیابان‌ها و عادی‌تر شدن حضور زنان بدون روسری را از مهم‌ترین تغییرات سال‌های اخیر دانستند.

در کنار این روایت‌ها، برخی تاکید کردند محدودیت‌های پوشش در دانشگاه‌ها و محل‌های کار همچنان ادامه دارد و بحران اقتصادی برای بسیاری به دغدغه‌ای بزرگ‌تر تبدیل شده است.

در میان پیام‌ها، یاد مهسا ژینا امینی و جان‌باختگان اعتراضات نیز تکرار شده است.

بسیاری تاکید کردند هنگام راه رفتن بدون حجاب اجباری، یاد مهساها، نیکاها و ساریناها و دیگر کسانی می‌افتند که در مسیر آزادی کشته شدند یا هزینه دادند.

هم‌زمان با چهارمین سالگرد کشته‌شدن مهسا ژینا امینی و آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی»، هزاران زن ایرانی در پاسخ به پرسش ایران‌اینترنشنال درباره حس‌وحال خودشان بعد از کنار گذاشتن حجاب اجباری، به تاثیر این رویداد در زندگی‌شان اشاره کردند. گفت‌وگو با سبا حیدرخانی، عضو تحریریه ایران… pic.twitter.com/C2OFodqju3 — ايران اينترنشنال (@IranIntl) September 17, 2026

دیگر برای مانتو و شال هزینه نمی‌کنیم

کاهش هزینه خرید مانتو، شال و روسری یکی از پرتکرارترین موضوع‌ها در پیام‌ها است. موضوعی که شماری از مخاطبان آن را با توجه به تورم کنونی، دارای اهمیت بیشتری دانستند.

یک زن نوشت: «همین که پول برای مانتوی گران و شال میلیونی نمی‌دهیم، کلی جلو افتادیم.»

مخاطبی دیگر گفت: «کمدم خلوت شده؛ مانتوها و شال‌ها را ریختم رفت.»

شهروند دیگری گفت اکنون «با یک بلوز و شلوار» از خانه بیرون می‌رود و علاوه بر کمتر شدن هزینه‌ها، در تابستان دیگر زیر مانتو و شال از گرما کلافه نمی‌شود.

مخاطبی دیگر نوشت خانواده‌ها نیز از بخشی از هزینه پوشاک رها شده‌اند و برخی زنان می‌توانند لباس‌های ارزان‌تر یا دست‌دوم را بر اساس سلیقه و بودجه خود انتخاب کنند.

پیش‌تر نیز ایران‌اینترنشنال از مخاطبان درباره احساس‌شان از اولین باری پرسید که روسری از سر برداشتند.

پاسخ‌های زنان به آن سوال، ترکیبی از رهایی، قدرت، شادی و احساس برخورداری از حق انتخاب را ارائه می‌داد. ضمن آنکه این تجربه، برای شماری از زنان با ترس و اضطراب نیز همراه بوده است.

در پاسخ به پرسش جدید ایران‌اینترنشنال، زنی نوشت کنار گذاشتن حجاب اجباری علاوه بر هزینه، در وقت او صرفه‌جویی کرده است: «کارهایم را بهتر انجام می‌دهم، چون موقع انجام کارهای روزمره مدام باید حواسم به شال و روسری می‌بود تا از سرم نیفتد.»

سی‌ان‌ان اول شهریور گزارش داد بسیاری از زنان در ایران آشکارا از رعایت حجاب اجباری خودداری می‌کنند، هرچند فشار و محدودیت‌های حکومتی همچنان ادامه دارد.

- از ترس تا رهایی؛ زنان از اولین تجربه بیرون رفتن بدون حجاب اجباری گفتند

در گرمای تابستان خفه می‌شدیم

راحت‌تر شدن پوشش، به‌ویژه در ماه‌های گرم سال، یکی از پرتکرارترین موضوع‌ها در پیام‌های مخاطبان است.

یک زن نوشت: «قبلا با شال، روسری و مانتو از گرما خفه می‌شدیم و حالا خیلی راحت‌تریم و کمی نفس می‌کشیم.»

مخاطبی از جنوب ایران نیز گفت راحت‌تر حتی نفس می‌کشد؛ مخصوصا کسانی که در جنوب زندگی می‌کنند، تفاوت را حالا به‌وضوح حس می‌کنند.

زن دیگری نوشت: «تابستان خنک‌تری داشتم. فهمیدم تابستان آن‌قدر گرم نبود، ما داشتیم زیر آن حجاب اجباری خفه می‌شدیم.»

این تجربه‌ها در شرایطی بیان می‌شود که فشار حکومتی برای تحمیل حجاب پایان نیافته است.

ایران‌اینترنشنال ۲۳ شهریور از بازگشت گشت ارشاد، حجاب‌بان‌ها و نیروهای لباس‌شخصی و برخورد با زنان بدون حجاب اجباری در شماری از شهرها مانند اصفهان، رشت، فومن، مشهد و نیشابور گزارش داد.

- اتحادیه اروپا در سالگرد کشته‌شدن مهسا امینی خواستار پایان سرکوب در ایران شد

خود واقعی‌مان هستیم

تغییر دیگری که بارها در پیام‌ها تکرار شد، احساس هویت و اختیار است.

زنانی نوشتند اکنون بیشتر احساس می‌کنند «خود واقعی» خود هستند و انتخاب پوشش با آرامش، اعتمادبه‌نفس و احساس ارزشمندی برایشان پیوند خورده است.

این‌دسته از مخاطبان، مهم‌ترین تغییر را نه نوع لباس، بلکه احساس‌شان نسبت به خودشان و حق تصمیم‌گیری درباره بدن‌شان دانستند.

یک زن نوشت «حس می‌کنم خودمم، بدون نقاب»، دیگری از «آرامش، آسایش و اعتمادبه‌نفس» گفت و مخاطبی دیگر تاکید کرد دیگر از نگرانی دائمی درباره کوتاه یا بلند بودن لباس و رنگ آن رها شده است.

یک زن نوشت: «هدف، حق انتخاب است نه نوع پوشش؛ هر انسانی حق دارد نوع پوشش خود را انتخاب کند.»

مخاطب دیگری گفت این تجربه باعث شده «مصمم‌تر، بی‌پرواتر و جسورتر» شود و در دیگر بخش‌های زندگی نیز کمتر «زیر بار حرف زور» برود.

چندین نفر همچنین از تغییر ظاهر خیابان‌ها گفتند.

یکی نوشت: «وقتی می‌بینم مردم پوشش زیبا و رنگارنگ دارند، لذت می‌برم.»

مردی نیز گفت پوشش زنان دیگر ارتباطی به او ندارد اما از اینکه زنان خانواده‌اش با پوشش انتخابی بیرون می‌روند، خوشحال است.

شماری از زنان نیز گفتند عادی‌تر شدن پوشش اختیاری، تا حدودی عرف جامعه را تغییر داده و محدودیت‌های اعمال شده بر زنان از سوی برخی خانواده‌ها و فشار اجتماعی را کم‌تر کرده است.

به‌گفته آنان، زمانی که حضور زنان بدون روسری از یک «استثنا» به تصویری «عادی» و رایج در خیابان تبدیل شد، سخت‌گیری بخشی از خانواده‌ها نیز کاهش داد.