موج تازه‌ای از اعتراضات دانشجویی جمعه ۲۹ آبان در سراسر اروپا برگزار شد. مطالبات معترضان از افزایش بودجه آموزش و تحقق عدالت اقلیمی تا پایان دادن به سربازی اجباری را در بر می‌گیرد.

اگرچه این اعتراضات از تظاهرات دانش‌آموزان و دانشجویان در فرانسه الهام گرفته‌اند، اما دامنه و شدت بسیار کمتری دارند.

به‌گزارش رویترز برگزارکنندگان اعلام کرده بودند که در دست‌کم ۲۵ کشور، از جمله بریتانیا، آلمان، اسپانیا، ایتالیا و کرواسی، «اعتصاب بین‌المللی جوانان» برگزار می‌کنند. در آلمان، کارزار «Gen Z regelt» که نام آن در زبان آلمانی به معنای «نسل زد زمام امور را به دست می‌گیرد» است، اعلام کرد تظاهراتی را در ۷۳ شهر بزرگ و کوچک سازمان‌دهی می‌کند.

راهپیمایی‌ها عمدتا مسالمت‌آمیز بودند و بیشتر جمعیت‌هایی نسبتا محدود، متشکل از صدها یا هزاران نفر، را به خود جذب کردند. در برلین، حدود چهار هزار نفر در تجمعی اعتراضی در میدان تاریخی و مشهور الکساندرپلاتس شرکت کردند. به‌گفته پلیس، شمار شرکت‌کنندگان در تظاهرات کلن کمتر از پنج هزار نفری بود که انتظار می‌رفت، اما همچنان به چند هزار نفر می‌رسید.

- پلیس فرانسه در جریان اعتراضات سراسری با معترضان در پاریس و لیون درگیر شد

در ایتالیا، اعتراضات گسترده‌تر بود و سیاست‌های اقتصادی جورجا ملونی، نخست‌وزیر این کشور، را هدف قرار داد. معترضان خواستار افزایش دستمزدها و اختصاص بودجه بیشتر به خدمات عمومی شدند.

مائوریتسیو لاندینی، دبیرکل کنفدراسیون عمومی کار ایتالیا (CGIL)، بزرگ‌ترین اتحادیه کارگری این کشور، در حالی که ده‌ها هزار نفر در سراسر ایتالیا راهپیمایی می‌کردند، گفت: «امروز از این جهت نیز روز بسیار مهمی است که جوانان نه‌تنها در ایتالیا، بلکه در سراسر اروپا به خیابان‌ها آمده‌اند.»

او افزود: «در سراسر اروپا و در میان مردم عادی، مطالبه برای تغییر در حال افزایش است.»

اعتراضات بسیار گسترده‌تر در فرانسه گاهی با رویارویی‌های خشونت‌آمیز با پلیس و غارت اموال همراه بوده است.

در صربستان، اعتراضات به رهبری دانشجویان ماه گذشته سرانجام به برکناری الکساندر ووچیچ، رهبر باسابقه این کشور، در انتخابات انجامید.

آلبانی نیز شاهد ناآرامی‌هایی بوده است.

به‌گزارش رویترز همانند اعتراضات پیشین، مطالبات معترضان متنوع و در مواردی هم‌پوشان بود و از بهبود بودجه و زیرساخت‌های مدارس گرفته تا اقدام درباره مسائلی مانند تغییرات اقلیمی را در برمی‌گرفت.

بسیاری از معترضان پرچم‌های فلسطین را در دست داشتند. پلاکاردها و بنرها نیز اغلب خواستار کاهش هزینه‌های نظامی بودند یا از بالا بودن هزینه‌های زندگی شکایت داشتند.